somnambule
Somnambule.
Een lied dat niet aankomt,
maar beweegt.
Misschien eerst luisteren?
De woorden kunnen wachten.
De stem blijft dicht bij zichzelf.
Alsof ze niemand wil wekken.
Sinds jij er bent verandert de maat.
De zangeres voelt zich
verward en kwetsbaar:
haar “repères” (ankers, houvast)
zijn verdwenen,
haar identiteit is veranderd
sinds de komst van die ander.
Ze beschrijft liefde als iets dat zowel
angstig als verlammend kan zijn,
alsof ze slaapwandelt (“somnambule”),
in haar eigen gevoelens,
tussen stilte, twijfels en idealen,
met de wens om “completer” te zijn,
maar ook de angst om
beschadigd te worden.
Je somnambule
Je perds l’équilibre
Tu tangues autrement
Depuis que tu es là
Mon rêve devient silence
Je t’attends sans toi
Le vent souffle vers l’est
De rires et de caresses
La voix d'un homme
Een lichaam dat spreekt.
Niet door woorden,
maar door beweging.
Aanwezigheid die afwezig wordt;
afwezigheid die blijft.
— een cover van Somnambule —
keert de rollen om zonder de
kwetsbaarheid te verliezen.
De muziek blijft,
de betekenis beweegt.
Bekijk de dansinterpretatie op YouTube
Een tweede beluistering.
Met de woorden die zijn blijven hangen.
Zoals men een droom herinnert:
niet scherp,
maar waar.
de rires et de caresses.
Je tangue autrement.
van lachen en strelingen.
Ik wieg/beweeg anders.
Ze beschrijven het gevoel dat de tederheid en vreugde van de liefde je op een onverwachte manier uit je evenwicht kunnen brengen en je doen beseffen dat je niet zo onkwetsbaar bent als je dacht. Ze dacht dat ze sterk was en gehard door de tijd ("Je me croyais plus forte usée par notre époque"). De aanwezigheid van een geliefde brengt echter een nieuwe kwetsbaarheid met zich mee. "Le vent souffle vers l'est, de rires et de caresses" (De wind waait naar het oosten, van lachen en strelingen) symboliseert een positieve, warme, maar ook onvoorspelbare invloed (zoals de wind). Het zijn de tederheid en de vreugde van de relatie die haar raken. "Je tangue autrement" (Ik wieg/beweeg anders) betekent dat ze door deze tederheid uit haar oude balans wordt gebracht. Het is een erkenning dat ze niet langer de geharde persoon is die ze dacht te zijn; de liefde dwingt haar om op een nieuwe, kwetsbaardere, maar wellicht ook echtere manier te bewegen en te voelen.
