le mistral gagnant
Le mistral gagnant
Vijf minuten met jou op een bankje en samen naar mensen kijken, zoals die voorbij gaan. Ik klets met je over de goede tijden, wie er niet meer is of wie terugkomt. Je kleine vingers die in mijn hand knijpen. De domme duiven voeren. Je lach weerkaatst tegen de muren en weet bovenal mijn wonden te helen. Vertel je iets over hoe ik was, als kleine jongen. De fantastische Bonbecs die we van de koopman namen. Car-en-sac en Minto, Caramel voor één Franc en de Mistral-gagnant.
Gedachte - Pensée:
Vijf minuten, op een bankje, een gesprek.
Dat kan een verlangen zijn.
Onwaardig geacht groeit tot gewaardeerd.
Cinq minutes, sur un banc, une conversation.
Cela pourrait être un désir.
Ce qui est considéré comme indigne devient valorisé.
Om nog eens vijf minuten in de regen te lopen, samen met jou, en het leven te beschouwen, zolang er nog iets is. Je de wereld vertellen terwijl ik naar je kijk en in mij opneem. Je een beetje over je moeder te vertellen. In plassen springen om haar te laten mopperen. Onze schoenen vies maken en plezier maken. En ik hoor je lach zoals je de zee hoort. Ik stop even en ga terug in de tijd. Vertel je vooral over de Carambars van weleer, de Coco Boërs, de echte Roudoudous die scherpe randjes had en in onze lippen sneed en slecht voor ons gebit waren. En de Mistral-gagnant.
Vijf minuten met jou op een bankje zitten, kijkend naar de ondergaande zon. Pratend met jou over de goede tijden, die voorbij zijn gegaan en waar ik niets om geef. Je vertellen dat wij geen slechteriken zijn. Dat als ik gek doe, het alleen door jouw ogen komt en om jouw lach zo hoog te horen opgaan als de kreten van vogels die opstijgen. Om je tenslotte te vertellen dat je van het leven moet houden, zelfs als de tijd die teniet doet en hem het lachen van kinderen en de Mistral gagnant ontneemt.
