"L’amitié" (de vriendschap) is een teder lied waarin Françoise Hardy de stille kracht van vriendschap bezingt.

Uitgebracht in 1965, ademt het nummer een zachte intimiteit: met sobere melodie en breekbare stem roept de zangeres een wereld op waar troost schuilt in nabijheid, zelfs in stilte. "L’amitié" is een ode aan de diepe, stille verbondenheid die soms sterker is dan liefde.

l'amitié

Beaucoup de mes amis sont venus des nuages.

Veel van mijn vrienden kwamen uit de wolken; uit het niets.

Avec soleil et pluie comme simples bagages.

Met zon en regen als simpele bagage.

Ils ont fait la saison des amitiés sincères.

Ze maakten het seizoen van oprechte vriendschappen.

La plus belle saison des quatre de la terre.

Het mooiste seizoen van de vier op aarde.

Ils ont cette douceur des plus beaux paysages.

Ze hebben deze zoetheid van de mooiste landschappen.

Et la fidélité des oiseaux de passage.

En de trouw als die van trekvogels.

Dans leurs cœurs est gravée une infinie tendresse.

In hun harten is een oneindige tederheid gegraveerd.

Mais parfois dans leurs yeux se glisse la tristesse.

Maar soms lees je verdriet af in hun ogen.

Alors, ils viennent se chauffer chez moi.

Dus komen ze bij mij om zich op te warmen.

Et toi aussi, tu viendras.

En jij ook, jij zult (misschien ook) komen.

Tu pourras repartir au fin fond des nuages.

Je zult terug kunnen gaan naar de diepten van de wolken.

Et de nouveau sourire à bien d'autres visages.

En weer kunnen glimlachen naar vele andere gezichten.

Donner autour de toi un peu de ta tendresse.

Om je heen een beetje van je tederheid kunnen geven.

Lorsqu'un autre voudra te cacher sa tristesse.

Wanneer een ander zijn verdriet voor je wil verbergen.

Comme l'on ne sait pas ce que la vie nous donne,

Omdat we niet weten wat het leven ons geeft,

Il se peut qu'à mon tour je ne sois plus personne.

kan het zijn dat ik op mijn beurt niemand meer ben.

S'il me reste un ami qui vraiment me comprenne,

Als ik nog één vriend heb die mij echt begrijpt,

J'oublierai à la fois mes larmes et mes peines.

zal ik zowel mijn tranen als mijn verdriet vergeten.

Alors, peut-être,

Dan, misschien,

je viendrai chez toi

kom ik naar jou

chauffer mon cœur

om mijn hart te verwarmen

à ton bois.

aan jouw vuur.

🎧 Beleving

Als je dit lied in een YouTube-video wilt beluisteren: