hier encore

Zand dat door de vingers wegglijdt.


"hier encore" (1964), is een lied van Charles Aznavour, gaat over een man die terugblikt op zijn leven en de vergankelijkheid van de tijd. De titel, die "nog steeds" of "nog maar gisteren" betekent, benadrukt het gevoel van spijt en gemis over de verloren jeugd en onbenutte kansen. In het lied reflecteert de zanger op zijn leeftijd en de herinneringen die hij koestert, terwijl hij zich realiseert dat de tijd sneller is gegaan dan hij had verwacht.


Een gezicht met een expressie van desillusie.

hier encore

Nog niet zolang geleden, nog maar gisteren...

vingt ans - twintig jaar

Nog niet zolang geleden, nog maar gisteren was ik twintig jaar oud en ik genoot van de tijd. Het leven was een spel, zoals men de liefde bespeelt, en ik leefde ’s nachts en sloeg geen acht op de dagen die voorbijvlogen en verdwenen in de tijd. 

Projets rester en l'air - onuitgevoerde plannen

Ik had zoveel plannen die luchtkastelen bleven. Ik wekte zoveel hoop die vervlogen is waardoor ik uiteindelijk verloren achter bleef en de weg kwijt raakte. Ik liep met mijn voeten op aarde, maar met mijn hoofd in de wolken.

Gaspillir du temps  - tijd verspillen

Nog niet zolang geleden, twintig jaar oud. Ik verspilde de tijd omdat ik dacht hem stil te kunnen laten staan; om hem vast te kunnen houden, zelfs om erop vooruit te kunnen lopen. Ik heb alleen maar gerend en mezelf uitgeput.


Bankje in een park in sepia.

Ignorant le passé - (lessen uit) verleden negeren

Ik negeerde het verleden en was alleen bezig met de toekomst. Elk gesprek dat ik aanging begon met “ik”. Ik gaf mijn eigen mening, die ik de beste vond, in mijn nonchalante kritiek op de wereld. Als de dag van gisteren, twintig jaar oud.

Faire des folies - bezig met onzinnigheden

Maar ik heb mijn leven verspild door domme dingen te doen waardoor ik eigenlijk met lege handen sta op wat rimpels in mijn voorhoofd en de angst voor verveling na.

Amours mortes  - voorbije liefdes 

Want mijn liefdes waren al voorbij voordat ze tot bloei kwamen. Mijn vrienden zijn weg en komen nooit meer terug. Door mijn eigen schuld heb ik een leegte om me heen gecreëerd; mijn leven en mijn jonge jaren verpest.

Rejetant le meilleur - het beste tenietgedaan

Van het beste en het slechtste heb ik het beste weggegooid. Mijn glimlach is bestorven. Mijn tranen houd ik in.


Où sont-ils à présent - Waar zijn ze nu
 à présent... - nu...
mes vingt ans... - mijn twintiger jaren?



Kopje koffie en geschreven teksten over vervlogen tijden.




🎧 Beleving

Als je dit lied in een YouTube-video wilt beluisteren:



Populaire posts van deze blog