“Il n’y a pas d’amour heureux” is een lied dat de tegenstrijdigheden van de liefde blootlegt: geluk en pijn, verlangen en verlies, schoonheid en sterfelijkheid.

De kern van de afbeelding "un oiseau blessé"

 “Mon bel amour, mon cher amour, ma déchirure — je te porte en moi comme un oiseau blessé.”

“Mijn mooie liefde, mijn dierbare liefde, mijn verscheuring — ik draag jou in mij als een gewonde vogel"

De geliefde is iets moois, maar ook iets dat pijn doet. De gewonde vogel staat voor tederheid, broosheid, en het verlangen om te beschermen — maar ook voor iets dat niet kan genezen.

Over de titel vertaling

De zin “Il n’y a pas d’amour heureux” is beroemd in de Franse literatuur en muziek — oorspronkelijk een gedicht van Louis Aragon (1943). Later is het op muziek gezet en gezongen door Georges Brassens, en daarna ook gecoverd door Françoise Hardy in haar eigen, melancholische stijl. "Il n’y a pas d’amour heureux" Letterlijk: “er is geen gelukkig lief.” Natuurlijk vertaald: “er bestaat geen gelukkig liefdesverhaal.” of “gelukkige liefde bestaat niet.”

De zin drukt een pessimistische, maar poëtische visie op de liefde uit. Aragon stelt dat liefde, hoe mooi ook, altijd gekleurd is door pijn, gemis of vergankelijkheid. Zelfs als liefde geluk brengt, is dat geluk tijdelijk of vermengd met angst om het te verliezen.

Poëtische visie op de liefde

"Je crois en l’amour, mais je sais qu’il me brisera toujours."

“Ik geloof in de liefde, maar ik weet dat ze me altijd zal breken.”

Mon bel amour, mon cher amour
Ma déchirure
Je te porte dans moi

il n'y a pas d'amour heureux

De vertaling van de coupletten:

Rien n'est jamais acquis à l'homme, ni sa force, ni sa faiblesse, ni son cœur

Niets wordt ooit door de mens verworven, noch zijn kracht, noch zijn zwakheid, noch zijn hart. En wanneer hij gelooft, zijn armen opent, dan vormt zijn schaduw die van het kruis. En als hij zijn geluk wil omarmen, verplettert het zijn leven in een vreemde en pijnlijke scheiding. Er bestaat geen gelukkige liefde.

Sa vie elle ressemble à ces soldats sans armes qu'on avait habillés pour un autre destin

Haar leven lijkt op deze ongewapende soldaten die men had gekleed voor een ander lot. Wat voor nut heeft het voor hen om 's morgens op te staan? Degenen die we 's avonds aantreffen, ontwapend, onzeker. Zeg deze woorden, mijn liefste, en houd jouw tranen in. Er bestaat geen gelukkige liefde.

Mon bel amour, mon cher amour, ma déchirure - je te porte dans moi comme un oiseau blessé 

Mijn mooie geliefde, mijn lieve geliefde, mijn verscheuring - ik draag je in mij als een gewonde vogel. En degenen die het niet weten, zien ons in het voorbij gaan. Het herhalen van de woorden die ik heb geweven en die voor jouw grote ogen onmiddellijk stierven. Er bestaat geen gelukkige liefde.

Le temps d'apprendre à vivre il est déjà trop tard - que pleurent dans la nuit nos cœurs à l'unisson

De tijd om te leren leven is al te laat - laat onze harten verenigd huilen in de nacht. Hoeveel spijt is er nodig om te boeten voor een sensatie? Welk een ongeluk is er nodig voor het minste liedje? Welke snikken zijn er nodig voor een gitaar spel? Er bestaat geen gelukkige liefde.

Et quand il croit ouvrir ses bras,
son ombre est celle d’une croix.

Beeldspraak en symboliek

Het gedicht is rijk aan beelden die de spanning tussen schoonheid en lijden oproepen. 

“Et quand il croit ouvrir ses bras, son ombre est celle d’une croix.” - “En wanneer hij denkt zijn armen te openen, is zijn schaduw die van een kruis.” Het kruis symboliseert last en opoffering. Wie de liefde omarmt, draagt ook de last van kwetsbaarheid en verlies. 

"Le temps d’apprendre à vivre, il est déjà trop tard.” - “Tegen de tijd dat we leren leven, is het al te laat.” Hier spreekt het besef dat het leven en de liefde pas werkelijk begrepen worden op het moment dat ze al voorbij zijn. Door deze beelden verbindt Aragon het persoonlijke met het universele: liefde is tegelijk zegen en wond, kracht en zwakte, begin en einde.