concerto

Biddende, mediterende mensen die samengekomen zijn in een huiskring


Concerto (1969): onder het zachte licht van kaarsen weeft dit concert van stemmen, stilte, gebed en liederen tot een warme harmonie van geloof en verbondenheid.

🎧 Beleving

Als je dit lied in een YouTube-video wilt beluisteren:

Concerto van licht en stemmen

Er was een tijd dat wij samen kwamen
onder het hoge gewelf van stilte,
waar één grote kaars brandde,
en daaromheen een kring van kleine waxinelichtjes –
ieder vlammetje een gebed, een leven, een stem.

🎵 Nada te turbe, nada te espante…
(Laat niets je verontrusten, laat niets je verschrikken.)

We knielden op kussens van paars, oranje en goud,
kleuren van koninkrijk en aarde,
van rouw en hoop vermengd.
We spraken met elkaar –
iedereen-heeft-iets gesprekken –
woorden van hart tot hart,
delen van wat breekbaar is,
vertrouwen dat groeit in stilte.

🎵 Nada te turbe, nada te espante…
De grote kaars met rondom de waxinelichtjes die onstoken zijn aan de vlam van de grote kaars.
waar één grote kaars brandde,
en daaromheen een kring van kleine waxinelichtjes –
ieder vlammetje een gebed, een leven, een stem.

Wij zongen de liederen van Opwekking,
woorden die als licht door ons heen gingen.
Wij mediteerden met de klanken van Taizé,
adem en gebed werden één.
Wij luisterden naar de geschreven overdenkingen,
woorden die het hart zacht openen.
En wij baden samen,
luisterden naar getuigenissen van geloof,
en wisten: God woont in het midden van ons.

🎵 Nada te turbe, nada te espante, solo Dios basta…
Mensen rondom de Bijbel luisteren naar de uitleg.
Wij luisterden naar de geschreven overdenkingen,
woorden die het hart zacht openen.

Zo werden wij stemmen in één lied,
een concerto van licht en genade,
waarin niemand de melodie bezat,
maar ieder zijn toon vond in de ander.

Wij zijn geroepen tot één lied,
één lofzang van vele stemmen,
die begint in het fluisteren van mensen
en eindigt in het hart van God.

🎵 Nada te turbe, nada te espante, quien a Dios tiene, nada le falta; solo Dios basta.

 

🎧 Beleving

Als je dit lied in een YouTube-video wilt beluisteren:
Twee zielen, twee stemmen, één lofzang.



💭 Persoonlijke reflectie

Nous sommes appelés à un seul chant, un chant de louange aux multiples voix, qui commence dans les murmures des gens et se termine dans le cœur de Dieu.
Wij zijn geroepen tot één lied, een lofzang van vele stemmen, die begint in het fluisteren van mensen en eindigt in het hart van God.
💭 Wij zijn geroepen tot één lied, maar het begint niet luid, niet zeker. Het begint in het fluisteren — daar waar woorden nog zoeken naar geloof, waar adem trilt van twijfel en verlangen. In dat kleine geluid, dat bijna stilte is, raakt iets van God ons aan. Hij hoort wat wij nog niet durven zingen en weeft het samen tot één lofzang die eindigt in Zijn hart.
💬 Wat zou er gebeuren als je het fluisteren in jezelf niet wegduwt, maar ernaar luistert als een begin van gebed?

Concerto pour une Voix - Concerto pour deux Voix

"Concerto pour une Voix" is een hedendaags klassiek lied, geschreven door de Franse componist Saint-Preux in 1969, waarin elementen uit de populaire muziek en elektronische muziek worden gecombineerd. Het stuk werd voor het eerst gezongen door Danielle Licari. Het nummer, uitgebracht op het label Disc'AZ in 1969, verkocht binnen een paar maanden alleen al in Frankrijk meer dan 3.000.000 exemplaren en kreeg het ook buiten Frankrijk erkenning. In 2005 bewerkte Saint-Preux "Concerto pour une Voix" voor twee zangers. Deze laatste versie, Concerto pour deux Voix (Concerto voor twee stemmen), werd in 2005 opgenomen door de dochter van de componist, Clémence en Jean-Baptiste Maunier, die de hoofdrol speelden in de film Les Choristes. (bron: Wikipedia Concerto pour une Voix)

Persoonlijke noot
Dit lied wekt een gevoel van heimwee. Een verlangen naar vrede, volheid en een veilige plek. Het herinnert me eraan dat God altijd aanwezig is in ons zoeken.

Populaire posts van deze blog