l'arbre d'amour
l'arbre d'amour
vertaling, interpretatie en persoonlijke reflectie
de wortels van liefde en de bloei van het kwetsbare hart
Het lied "l'arbre d'amour – de boom van de liefde" (1976) is een lied dat niet op de oppervlakte blijft, maar ons dwingt om te kijken naar wat zich onder de horizon bevindt. De liefde, zoals het lied haar bezingt, is geen kortstondige bloei; het is een levende, ademende structuur. Maar waarvan is deze majestueuze 'Boom van Liefde' nu werkelijk de metafoor? Om dat te begrijpen, moeten we afdalen; de boom ontleden in zijn meest sprekende delen: de wortels, de stam en de kruin.
"Les fruits, ils ont poussé, comme des arbres..."
"De vruchten, ze zijn gegroeid, als bomen..."
De Wortels (L'Enracinement)
verlangen naar liefde
De geschiedenis van de "Arbre d'amour" begint niet in het zichtbare groen, maar in de donkere, voedende stilte van de aarde. De wortels vormen het fundament, de onzichtbare waarheid van de liefde. Zonder deze verankering is de rest slechts een windvlaag. Het zoeken — door stilte, bezinning, gebed of meditatie — is de dagelijkse 'watergift' van de ziel - het ervaren van de ware liefde.
Et comme une ville souterraine il prend ses racines aux “je t’aime”
En als in een ondergrondse stad vindt hij zijn wortels in het "ik hou van je"
De Stam (Le Tronçon)
de kracht van de keuze en het litteken
De stam is het zichtbare, rechtopstaande bewijs dat de wortels hun werk doen: dagelijkse daadkracht en standvastigheid. In onze close-up zien we geen glad, perfect oppervlak. We kijken naar een ruwe, getekende bast. Dit is het levende canvas van de liefde. Let op de littekens: de sporen van gesnoeide takken, de schrammen van beproevingen, de inslagen van harde wind en twijfel. De boom leert ons dat de stam niet ondanks, maar dankzij deze littekens sterk is. Ze maken de vezels dichter, ze zijn het bewijs van veerkracht.
Il y voit s’allumer des étoiles et voit arriver de gros nuages
Hij ziet sterren oplichten en ziet grote wolken aankomen
C’est un combat de tous les jours pour l’arbre d’amour
Het is een dagelijkse strijd voor de liefdesboom
De Kruin (La Couronne)
de bloei van het delen
Na de onzichtbare verankering (Wortels) en de standvastige veerkracht (Stam), bereiken we de kruin: het gedeelte dat de hemel aanraakt en het licht vangt. Dit is de glorieuze manifestatie van liefde, de bloei van het kwetsbare hart en de oogst van vruchten. Dit is de gulle uitnodiging van de liefde: leef niet voor jezelf. De vruchten zijn niet om op te sparen.
Habillé de blanc, habillé de bleu, habillé de vert
Gekleed in het wit, gekleed in het blauw, gekleed in het groen
De slinger - la guirlande
een stille christelijke onderstroom
Soms raakt een lied een diepere snaar dan het zelf laat horen. Terwijl dit lied niet uit een christelijke traditie stamt, ademt het voor mij toch iets van het geheim van Gods liefde. De wortels fluisteren van stilte, bezinning en gebed — de zachte watergift van de ziel. “Zoals een boom geplant aan waterstromen…” — geworteld in de liefde van God, die de bron is van alle leven. De stam herinnert mij aan het verborgen dragen, het onuitgesproken vertrouwen dat Hij onze kracht is. En in de bloeiende kruin proef ik iets van gedeelde liefde, kwetsbaar en toch onverwoestbaar, omdat haar bron bij Hem ligt.
Wanneer in het lied de slinger van namen verschijnt, licht een ander beeld op: onze namen als een slinger in de boom. Als een stamboom. Als een oud geslachtsregister dat zich uitstrekt door de tijd. Als adoptiefkind. Als kinderen die opgenomen zijn, geadopteerd in Zijn familie — wonend in de liefde, omdat Hij liefde ís.
Dit is enkel mijn eigen, persoonlijke resonantie. Een fluistering van geloof die meeklinkt terwijl het lied zijn eigen weg gaat. Wie leest, is vrij om deze laag te delen of los te laten, en het lied te laten spreken zoals het tot hem of haar komt.
De boodschap voor het dagelijks leven is: durf te bloeien, durf te geloven, ook al ben je kwetsbaar. De kruin leert ons dat de hoogste vorm van liefde de gedeelde liefde is, de onfeilbare liefde.
Libre d’amour, comme des enfants délivrés du temps
Bevrijdende liefde, als kinderen bevrijd van de tijd
Sur ses branches il y a des guirlandes de mille prénoms qui se balancent
Aan zijn takken hangen slingers met duizend namen die heen en weer wiegen.
