s'il suffisait qu'on s'aime
"S'il suffisait qu'on s'aime" (1998) is een krachtige Franstalige pop ballade die reflecteert over de hoop.
De hoop dat wereldproblemen opgelost zouden kunnen worden als liefde alleen voldoende was.Het lied "Als liefde alleen genoeg zou zijn" zingt over de wens dat liefde voldoende zou zijn om pijn te verzachten en mensen dichter bij elkaar te brengen. Maar in het echte leven merken we vaak dat onze liefde kwetsbaar is. Hoe graag we het ook willen, we kunnen niet alles oplossen.
 |
| Hoop, standvastigheid, sereniteit |
S'il suffisait d’aimer
Persoonlijk Verlangen (De Gesloten Uiting)
Je rêve son visage, je décline son corps.
Et puis je l`imagine habitant mon décor.
J`aurais tant à lui dire si j`avais su parler.
Comment lui faire lire au fond de mes pensées.
Ik droom zijn gezicht, zijn lichaam niet in beschouwing nemend. En dan stel ik me hem voor, wonend in mijn decor. Ik zou hem zoveel te zeggen hebben, als ik wist wat ik zeggen moest. Hoe laat ik hem het diepst van mijn gedachten lezen?
Mais comment font ces autres à qui tout réussit?
Qu`on me dise mes fautes, mes chimères aussi.
Moi j`offrirais mon âme, mon coeur
et tout mon temps.
Mais j`ai beau tout donner, tout n`est pas suffisant.
Maar hoe doen dan de anderen het, bij wie alles slaagt? Vertel me mijn fouten en ook mijn waanideeën. Ik zal mijn wezen aanbieden, mijn hart en al mijn tijd. Maar ook al heb ik alles gegeven, alles is niet genoeg.
Kwetsbaarheid (Het Droge Bloemblaadje)
Kwetsbaarheid, vergankelijkheid, de imperfectie van menselijke liefde.
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d`aimer.
Als het voldoende is van elkaar te houden.
Si l'on changeait les choses un peu, rien qu'en aimant donner.
Als we de dingen een beetje veranderen, alleen maar wat liefde geven.
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d'aimer.
Als het voldoende is van elkaar te houden,
Je ferais de ce monde un rêve, une éternité.
zou ik van de wereld een droom maken, een eeuwigheid.
J`ai du sang dans mes songes, un pétale séché.
Mijn dromen dragen een vleugje pijn en een droog, vergeten bloemblaadje.
Quand des larmes me rongent que d`autres ont versées.
Als tranen, die anderen vergoten hebben, mij verteren.
 |
| Alles is niet genoeg. Mijn dromen dragen een vleugje pijn (un pétale séché) |
Hoop en Standvastigheid (Het Eiland onder de Wind)
Doorzettingsvermogen, de realiteit van strijd, de blijvende hoop.
La vie n`est pas étanche, mon île est sous le vent.
Mijn leven is niet geïsoleerd, mijn eiland is vatbaar voor de wind.
Les portes laissent entrer les cris même en fermant.
De deuren laten kreten door, zelfs als ze dicht zijn.
 |
| De kracht van standvastigheid in woelige tijden |
De Droom van een Eeuwigheid (Kind in de Tuin)
Vrede, onschuld, de ideale wereld.
Dans un jardin l`enfant, sur un balcon des fleurs.
Ma vie paisible oï j`entends battre tous les coeurs.
Quand les nuages foncent, présages des malheurs.
Quelles armes répondent aux pays de nos peurs?
In een tuin het kind, op een balkon bloemen. Mijn vreedzame leven waar ik alle harten hoor kloppen. Als de wolken donker worden, voortekenen van rampspoed. Hoe verdedigen wij de gebieden tegen onze angst?
S`il suffisait qu`on s`aime, s`il suffisait d`aimer.
Si l`on changeait les choses un peu,
rien qu`en aimant donner.
S`il suffisait qu`on s`aime, s`il suffisait d`aimer.
Je ferais de ce monde un rêve, une éternité.
Als het voldoende is van elkaar te houden. Als we de dingen een beetje veranderen, alleen maar wat liefde geven. Als het voldoende is van elkaar te houden. Zouden we van de wereld een droom maken, een eeuwigheid? Als het voldoende is van elkaar te houden.
De droom van een wereld, een eeuwigheid
De Overstijgende Liefde, Kracht (Omhullend Licht)
Kracht van God.
Hoop, standvastigheid, sereniteit.
Het lied herinnerde me aan de Bijbel, waar wordt gesproken over een andere liefde — een liefde die wél genoeg is. Gods liefde, die ons draagt wanneer wij tekortkomen en die blijft, ook als wij dat soms niet kunnen. In de liefde die wij geven en ontvangen, en de liefde van God die altijd sterker is dan onze eigen kracht.
De poëtische frustratie van de liedtekst is herkenbaar: we kunnen de wereld niet in ons eentje veranderen. Maar we kunnen wél de kleine, concrete dingen doen. We kunnen wél die hand op het koude raam minder gespannen maken door een gebaar van troost. Juist omdat Gods liefde ons tekort aanvult, zijn wij vrij om te blijven proberen, om te blijven geven. Om die 'eeuwigheid' klein te maken, in de tuin, op het balkon, of in een zacht gesproken woord.
Laten we niet opgeven in de droom.
Waar en aan wie geef jij vandaag een beetje van die overvloedige liefde door?
🎧 Beleving
Als je dit lied in een YouTube-video wilt beluisteren:
