la beauté
Lieflijkheid is geen kracht.
Schoonheid vraagt geen begrip.
Ze vragen aanwezigheid.
Het is wat ontstaat
wanneer iets zich laat dragen.
Gods lieflijkheid
wil niet worden uitgelegd —
Ze wil gedragen worden.
Zoals een kind,
als een woord,
als een droom.
de droom
“Ben je ontvankelijk?”
Ja, ik antwoord voorzichtig.
en spreid licht mijn armen.
Even weegt de stilte zwaarder
dan mijn antwoord.
Een baby wordt in mijn armen gelegd.
Ik ben even verstijfd, verrast,
en kijk zacht toe.
De baby beweegt zijn armpjes,
zijn kleine beentjes,
ik voel zijn warmte:
nog zonder woorden,
kwetsbaar, afhankelijk,
zijn prille leven.
Hij richt zijn ogen,
in dit moment,
op de mijne.
Zodra we oogcontact hebben,
is de droom voorbij.
Ik blijf staan.
Niet omdat ik weet wat te doen,
maar omdat ik niets wil missen.
De warmte blijft in mijn armen hangen
wanneer ik al niet meer durf te bewegen.
beauté
Het Franse woord beauté betekent letterlijk “schoonheid” of “lieflijkheid” — niet alleen een visuele pracht, maar een aanwezigheid die raakt en draagt.
Wat mij bijblijft
is niet dat ik alles begreep,
maar dat ik mocht blijven.
Eén ding heb ik gezocht:
niet om te begrijpen —
maar om te blijven.
Om te wonen
in Uw nabijheid,
om Uw lieflijkheid te aanschouwen,
en om daar te verweilen.
Uw lieflijkheid is geen glans,
maar een aanwezigheid die blijft.
Hoe lieflijk is de plaats
waar U verblijft.
Mijn ziel verlangt,
mijn hart jubelt zacht tot U.
Zelfs de mus vindt er een huis,
de zwaluw een rustplaats.
Zo wordt ook de mens ontvangen:
niet verdreven maar gedragen.
Want één dag in Uw nabijheid
is genoeg.
Hier wordt niets gevraagd
dan aanwezig zijn.
(naar Psalm 27 en 84)
La douceur se glisse
comme un souffle léger,
elle touche sans bruit
le cœur qui sait attendre.
De lieflijkheid glijdt binnen
als een lichte adem,
ze raakt zonder geluid
het hart dat kan wachten.
Wat gebeurt er met lieflijkheid
als ik haar niet probeer vast te houden?