Er zijn vriendschappen die niet in woorden hoeven te worden uitgelegd — eentje daarvan is die tussen Sébastien en zijn hond Belle.

Een hartverwarmend verhaal over de bijzondere vriendschap tussen een jongen en zijn trouwe hond Belle, hoog in de besneeuwde Franse Alpen. Samen gaan ze verder; de sneeuw kraakt onder de voeten.

De muziek en melodieën maken het verhaal onvergetelijk. Er zijn verhalen die zachtjes blijven hangen.

Belle et Sébastien

Niet omdat ze luid zijn, maar omdat ze iets raken wat je al kende zonder het ooit zo te hebben benoemd. Belle et Sébastien is zo’n verhaal. Een jongen en zijn hond Belle. En daartussen een trouw die groter blijkt dan angst, dan bergen, dan woorden.

Ouverture

In bovenstaande video hoor je de introductie melodie.

Belle et Sébastien, compagnons d’un destin silencieux, courant entre les sapins, sous le ciel vaste et glacé. Chaque regard, chaque pas, tisse une amitié qui ne se brise jamais.

Belle en Sébastien, metgezellen van een stille bestemming, rennen tussen de dennen, onder een wijde, ijzige hemel. Elke blik, elke stap, weeft een vriendschap die nooit zal breken.

Les montagnes enneigées deviennent le théâtre de leurs rires, et même dans le froid, le courage brille dans leurs yeux. Un voyage de confiance, de loyauté et de petits miracles.

De besneeuwde bergen worden het toneel van hun gelach, en zelfs in de kou schittert moed in hun ogen. Een reis van vertrouwen, loyaliteit en kleine wonderen.

Liedtekst

Belle, tu es si belle. Qu'en te voyant je t'ai aimée.
Belle, je bent zo mooi. Toen ik naar je keek had ik je lief.

Belle, que j'aime tant; depuis longtemps je t'attendais.
Belle, die ik zo lief heb; zo lange tijd heb ik op je gewacht.

Souviens-toi du temps où tu venais chaque soir pour me rencontrer.
Herinner je je de tijd dat je elke avond kwam om mij te ontmoeten.

Tu passais si belle que j'en rêvais.
Je liep voorbij, zo mooi als ik me had voorgesteld.

Tu le sais, mon amie, je t'aimais
Je weet het, mijn vriend, ik hield van je

belle que je t'aime tant.
mooi, zoveel als ik van je houden kon.

Je t'attendrai en te rêvant,
Ik zal op je wachten in mijn droom,

Belle, si tu le veux, nous serons deux,
Belle, als je dat wilt, zullen wij samen zijn,

nous serons deux...
zullen wij samen zijn...

Belle et Sébastien is
geen verhaal dat schreeuwt.

Het fluistert.

Zoals sneeuw dat valt
en alles even stiller maakt.

En misschien is dat genoeg.