j'attendrai
Het lied "J'attendrai" (1975) van Dalida gaat over verlangen en trouw.
Het licht is anders hier,
zoals ook het leven.
Niet feller — zachter.
Alsof het nergens naartoe hoeft.
J'attendrai
– ik zal wachten
Vleugels dragen je.
De wielen raken de grond.
Een korte trilling.
Dan niets meer.
Je bent nog niet aangekomen.
Maar je bent al begonnen te vertragen
en te landen.
De tijd neemt plaats naast je.
Zegt niets.
Alsof van geen belang.
Blijft.
Een bistro nodigt uit.
Niet luid.
Gewoon door er te zijn.
Je loopt,
in zwevende beweging.
Niet om ergens te komen.
Maar omdat de straat zich aanbiedt.
Op een balkon bloeien bloemen alsof ze hier altijd al waren.
Ze wortelen in gebakken aardewerk.
Ze kijken niet naar beneden.
Ze hoeven niets te zien.
Je kijkt.
Je ademt.
Je bent er al.
DE LIEDTEKST
j'attendrai le jour et la nuit. j'attendrai toujours ton retour - ik zal wachten, dag en nacht. Ik zal altijd wachten op jouw terugkomst. Want de vogel die wegvliegt komt om de vergetelheid te zoeken in zijn nest. De tijd verstrijkt en rent, kloppend in mijn zware hart.
Et pourtant j'attendrai ton retour - en toch zal ik wachten op je terugkomst.
le vent m'apporte de bruits lointains - de wind brengt mij verre geluiden. guettant ma porte j'écoute en vain - ik houd mijn deur in de gaten, ik luister tevergeefs, helaas, niets meer, niets meer komt.
Ik zal wachten dag en nacht - et pourtant j'attendrai ton retour- en toch verwacht ik jouw terugkomst.
